Denken paarden dat wij paarden zijn?

Dat is wel heel onwaarschijnlijk, vooral nu een onderzoek een deel in onze amygdala heeft gevonden (een kleine, heel oude hersenstructuur die ook belangrijk is voor leren) dat zich alleen bezighoudt met het pure herkennen van dieren - zonder dat er emotionele informatie meekomt. Omdat de amygdala zo oud is, is het waarschijnlijk dat ook de amygdala bij niet-menselijke dieren iets gelijkaardigs doet. We zijn geen raar soort hond voor onze honden. En paarden wéten dus ook dat wij geen paarden zijn. Dat betekent dus meteen dat wij geen woordenschat als "paardentaal leren" moeten gebruiken - paarden zien het zelf ook niet zo. Doe dus maar gewoon normaal.

Liever voer dan een krabbel

Bij paarden die elkaar groomen, en bij paarden die door een mens geborsteld worden, gaat de hartslag naar beneden. Paarden worden er dus rustiger van.
Maar betekent dat ook dat ze een krabbel op de schoft belonend vinden?
Carol Sankey van de Universiteit van Rennes deed de test met 20 jonge Koniks. De oefening: blijven stilstaan. De paarden die een stevige krabbel op de schoft kregen vonden het in elk geval fijn, en haalden gemiddeld net 5 seconden op dag 1, en 31,5 seconden op dag 6. Alleen: de paarden die een stukje wortel kregen stonden de eerste dag 10 seconden stil, en op dag 6 al 55 seconden.
De pdf van dit onderzoek vind je hier: The Way to a Man's Heart Is through His Stomach: What about Horses?

Oscar, hippoheld

Een voerbeloning? Ja, maar niet eender wat.

Als je paard goed presteert op bijvoorbeeld korrel, is het dan slim om daarna met hooi te belonen?

Als je iets nieuwe moet trainen, gaat het niet sneller met korrel dan met hooi (tenminste als het je paard motiveert en behalve dat het langer duurt om hooi te eten, dus let op de hoeveelheid), maar je paard weet het wel degelijk als hij daarvóór een betere beloning kreeg, en dat heeft gevolgen.

In dit onderzoek uit 2007 werden twee groepen paarden getraind, een met korrel, en een met hooi. Beide groepen leerden even snel, maar toen de korrelpaarden de dag erna hooi kregen, ging hun motivatie als een baksteen naar beneden. En sommigen vertikten het gewoon helemaal.
Het kwam weer helemaal in orde toen ze opnieuw korrel kregen.

Over ratten en waarom clickertraining niet altijd voor watjes is

Lees meer hier.

Flogging a tired horse

"Flogging a Tired Horse" - Harn Seminar 1 from HARN Human Animal Research Network.

Oh - wij zijn niet beter,natuurlijk. Ook onze kindertjes leren meteen de eerste groepsles dat je een paard moet slaan. Wij leren kinderen dieren geselen.

Als ratten, dan paarden?

Eén van de moeilijkste dingen om te weten of dieren zelfbewustzijn hebben (<opgelet! schaamteloze reklame> lees meer in m'n komende rijboek dat jawel, voor de helft niet over rijden-op-zich gaat </schaamteloze reklame>) is dat we het niet kunnen vragen. Dus verzinnen we allerlei proeven, zoals spiegeltests en symbolen herkennen, in de hoop dat we zo kunnen uitvissen hoe het er daarbinnen aan toe gaat.
Er zijn heel wat wetenschappers (jawel, nu op dit moment) die vinden dat het qua zelfbewustzijn gewoon op "uit" staat bij dieren. Een soort veredelde organische machines dus, met (misschien) primaire emoties maar zéker geen dingen als poezie. Maar het is natuurlijk zo dat bij sommige aandoeningen (autisme, dementie, beroertes) ook ménsen niet slagen in zo'n proeven - en dan wordt er geméten in de hersenen hoe het zit, door neurologen.
Als we nu dezelfde hersenactiviteiten meten bij dieren, kunnen we dan besluiten dat het omgekeerde ook waar is? Er zijn recente onderzoeken die hersencircuits hebben gemeten bij apen, maar ook bij ratten - hersencircuits voor zelfreflectie. Nadenken over jezelf, dus - en dat impliceert per definitie zelfbewustzijn.